Шчас як дам па галаве!
Між тым гаспадар з-за вугла падслухоўвае.
ТОТА.
Во дзявочая удзячнасць!
Не пачуцці – толькі бачнасць,
Толькі выгада, разлік…
ПАНУРА.
Мо здалося? Бачу клык.
ТОТА.
Меркантыльнасць – во бяда!
А паглядзіш – галата.
Рушнічок адзін ад мамкі,
А туды ж – адразу ў дамкі.
ПАНУРА.
Ой, звяліся кавалеры…
Дзе сур'ёзныя намеры?
Дзе шляхетнасць? Божа мой!
Песня чуецца бліжэй.
ТОТА.
Калядоўшчыкі з казой!
Пачакай хвілінак пяць.
Я хутка. (Выбягае з двара.)
ЛЯПА (набліжаецца).
Раю не чакаць.
Тут, дзеўка, воўчыя клыкі…
ПАНУРА.
А сам ты з жонкаю які?
Ні ёй увагі, ні пяшчоты,
Адна – гары яна – работа.
Як зазлуеш, раскрыеш зяпу…