П'есы для дарослых
Не можа быць!
Дзейныя асобы:
АСА
ПЧОЛКА
МАТЫЛЬ
СМОЛКА, МЕДУНІЦА,
РАМОНАК ЗВАНОЧАК, іншыя кветкі;
КАРОВА
Квітнеючы луг. На сонца напаўзае хмара. П ч о л к а ў фартушку і з вядзерцам заклапочана пазірае на неба.
ПЧОЛКА. Хмара… Каб знаў не намокнуць. А ў маім вядзерцы – в на дне.
З’яўляецца А с а ў какетлівым празрыстым жоўтым уборы і з сумачкай.
АСА. Усё шчыруеш? Адпачыла б, сяброўка.
ПЧОЛКА. Адпачну, як сонца зойдзе.
АСА. Прырода проста звар’яцела. Лета – не лета і зіма – не зіма… Так яны ўвогуле могуць зраўняцца, і тады настане альбо суцэльная позняя восень…
ПЧОЛКА. Альбо ранняя вясна, калі і холадна, і голадна…
АСА. І тое, і другое кепска. Нам, легкакрылым, нельга без цяпла і сонца.
ПЧОЛКА. І без працы таксама.
АСА. Гледзячы якой. Калі з рання да цямна – прабачце, я не рабыня Ізаўра.
ПЧОЛКА. Кожнаму – сваё (уздыхнула).
АСА. Я ж табе прапаноўвала – падпішыся пад мяне, створым цэлую сетку. Дабаўкі – гэта залатое дно! Падпішашся?
ПЧОЛКА (пазіраючы ўгару). Капае.
АСА. Табе здалося.
ПЧОЛКА. А я гавару – капае. Во, глядзі… Давай перачакаем.
Яны хаваюцца пад лапух, пры гэтым Аса зачапілася і парвала спаднічку. А-а, блін! Першы раз апранула, можна сказаць!
ПЧОЛКА. Па шву парвалася, зашыеш.
АСА. Я не з тых, хто зашывае падранае. Не каралеўская гэта справа.
ПЧОЛКА. Я і калготкі ўвесь час зашываю…
АСА. А я зноў на дыету села.
ПЧОЛКА. І што?