Малання. Пры бабе заўсёды ёсць чым заплаціць. (Падсаджваецца да Несцеркі і падштурхоўвае яго пад бок.)
Несцерка. Бач ты! Яно, канешне, баба ты гладкая. Але ў мяне з гэткае манеты рэшты няма. Мне чырвонцамі трэба.
Малання. Будуць і чырвонцы, але з мяне наперад не выкруціш. Вучаная. Колькі хочаш?
Несцерка. Тысячу.
Малання. Ты што! Тысячу!
Несцерка. А за кукіш — не купіш. Калі я зраблю ўсё як след — у цябе гэтых тысяч будзе што гразі пад свіннёю. Пішы распіску.
Малання. Добра, прайдзісвет. Але наперад — ні грошыка. (Піша распіску.)
Несцерка. Не турбуйся. Толькі зачэпка патрэбна. Парай пану мяне ў лакеі ўзяць. Скажы, маўляў, каб не я — вам бы абаім — крышка. А там справа пойдзе. (Пяе.)
Малання.
Несцерка.
Малання.
Несцерка.
Малання.
Несцерка.
Карціна пятая
Брындзюкоўна. Праходзьце, праходзьце, змучылася чакаючы.
Бургамістр(з асцярогаю). Клопат — адзін клопат. Вось і затрымаўся. Горадам кіраваць…
Брындзюкоўна(лісліва). Канешне, канешне — за ўсім даглядзі…
Бургамістр. Вось і затрымаўся — клопат. На ўсё час патрэбен.
Брындзюкоўна. Вашымі клопатамі горад жыве — сябе не шкадуеце. Адпачніце, павячэрайце.
Бургамістр. Яно і вядома — улада. Сказана ў пісанні: ярмо ўлады.
Брындзюкоўна. Павячэрайце, адпачніце. Стамілася, чакаючы — усё хочаш як лепш, усё як дагадзіць. (Дапамагае распрануцца, збірае на стол.)
Бургамістр. Што гэта сёння, як на свята?
Брындзюкоўна. А для законнае жонкі муж цераз парог — і ў хаце свята. Пасля працы — і паесці і адпачыць.
Бургамістр. Яно, канешне, так…
Брындзюкоўна. Пакаштуйце віна — сама купляла.
Бургамістр. У Яцака?
Брындзюкоўна. Адкуль у яго добрае віно? Упраўляючы пана Пшэбыеўскага ўступіў, а яшчэ — ах, забылася, зусім забылася. (Выбягае.)
Бургамістр. Пшэбыеўскага? Дык няўжо? (Праводзіць рукою па горле.) Гэты што хочаш зробіць. Глядзі, галава, глядзі!
Брындзюкоўна. «Пашлет» — з самой Францыі. I віно адтуль. Піце, піце — усё як у людзей, яно ж вядома — бургамістр, не па-мужыцку ж…