Малання. Ты што, здурнеў, у хаце…
Іван. Каб сам не бачыў — не паверыў бы. Я думаў, чэрці ўсе чорныя, а гэты голы, як турэцкі святы.
Несцерка. Э-э, братка. Усялякія бываюць.
Іван. А ты, жонка, што скажаш? Даўно ў хаце чэрці завяліся?
Салдат. Гэй, Іван, паспяшай, апошняя рота на маршы!
Іван. Ну, альбо вярнуся — чарцей выведу, альбо зусім не вярнуся — знайду сабе месца: з табою жыць, што з тым чортам. Бывай і ты, добры чалавек.
Малання. Бач, работнічак! Я табе пакажу, як соваць нос у чужую задніцу!
Несцерка. Ціха, ціха, мілая.
Малання. Не тое што праз заслонку — свету божага не ўбачыш.
Несцерка. Ты што нарабіла?
Малання. О Божа! Прынеслі цябе чэрці на маю галаву.
Несцерка. Ты б лепш дзякуй сказала, а яна — з качаргою.
Малання. За што табе, іраду, дзякуй?
Несцерка. А ты падумай сваёй бабскай галавою — не было б мяне, дык застаў бы вас Іван уціхую? А расказаў бы я яму пра твае хітрыкі — пра скасаванне шлюбу, думаеш, ён бы ў бочку з свайго ружжа стрэліў ці ў цябе — га?
Малання(спалохана). Што ты кажаш!
Несцерка. Баба — волас доўгі, розум кароткі. Івану што там, на вайне, загінуць, што тут — адна рэдзька. Вось і думай.
Малання. А ты спрытнюга. Бач, як усё перавярнуў. Мне б гэткага памочніка. Яно і сапраўды — баба ёсць баба.
Несцерка. А што за дапамога табе патрэбна?
Малання. Не простая. З розумам трэба.
Несцерка. Гэткага дабра ў мяне хапае.
Малання. Наперад не выхваляйся. Не ведаю, казаць табе або не. (Закрывае падушкаю пабітае акно.) А, цяпер усё роўна. Трэба мне Пшэбыеўскаму вяселле сапсаваць. Хоча ён Кацьку, пісараву дачку, браць.
Несцерка. А навошта табе гэта?
Малання. Даход маю з яго.
Несцерка. Калі пачала — кажы да канца. Паперу аб скасаванні шлюбу навошта брала?
Малання. Добра. Абяцаў мяне Пшэбыеўскі ў Варшаву завезці. Сам падумай, што мне тут. Вернецца Іван — кіне мяне. Мы ж з ім нават у касцёле не вянчаліся, толькі ва ўправе і запісаны. Лепш я сама пра сябе патурбуюся. А Пшэбыеўскага, калі ў рукі ўзяць, то і грошы будуць.
Несцерка. Бачу, ты свайго не мінеш.
Малання. А ажэніцца — памінай як звалі.
Несцерка. Памог бы я табе — мне гэта што вус пакруціць. Але за проста так і сабака не пачэшацца, а мужык задарам і да чорта не пашле.
Малання. Не турбуйся — разлічымся.
Несцерка. Гэта чым жа?