Добра вам жыць! (Кажуць на разьвітаньне.)
Пайшоў бы ў мніхі, дык яйцы ліхі.
Харош, як сьвіньня ў дождж.
Так стараўся, аж язык замакрэў.
Адбяры, Божа, стыд, буду пьян і сыт.
Бог, як у пень, душу ўторкнуў.
Свая хатка, як родная матка.
Дзе конь качаіцца, там поўсьць астаніцца.
Нос, як кічаўка (кісялёўка).
Вушацкія бляхары паехалі ў Вушачу кусацца.
Дзе трушком, дзе бяжком, а дзе й шагам.
У сваёй хаці і качарга маці.
Розум па запатылку (патыліцы) цячэць.
З аднаго боку пячэць, а з другога душу валачэць (ля вогнішча).
Падупалага ня лічы за прапалага.
Прапаў, як муха ў сыраватцы.
К чорту ў зубы залезіць.
Ну, як дуж-крэпак?
Ні скубсьці, ні смаліць.
Купцы на расторгі.
Знойдуцца на рукі мукі.
Ні стуль, ні ссюль.
Крычы, хоць разарвіся.
Найшоў дзеўку па свайму калену.
Твой січас, як жыдоўскі зараз.
Яму мазгі выпетрыла.
Салому еш, а фасону ня губляй.
Забі мяне лапцем (калі ня так).
Абцёр троху пархі, дык і капызіцца.
Сяньнік ня падушка, нявестка ня дачушка.