Бяжыць руя, пабягу й я.
Усе дабры бабры.
Што ты, як вуда, убакі ходзіш?
Як трахну, аж чэрці пасыплюцца.
Сабаку сьніцца хлеб.
І ў вераб'я сэрца ёсь.
Жывець на гулявым хлебе.
Багаты дзівіцца, чым бедны жывіцца.
Глядзіць, як карова на карову.
Каб ты сьцежку мацаў!
Бог сірот жалеіць, толькі шчасьця ня даець.
Датуль матка міла, пакуль срачку мыла.
Хачу дамоў, як вады напіцца.
Лапаць ня князь — абуў ды ў гразь.
Пенсія малая — пальцам вымакаіш.
Ня дай Бог ні дадзенага, ні крадзенага.
З кута ў кут — і вечар тут.
Досыць зубы шчэрыць, будзем вячэраць.
Неяк зладзім — хлеб ёсь, сала ўкрадзім.
Благому Яську ні ў чэсь, ні ў ласку.
Дзівак рыбак: на вадзе сядзіць і піць просіць.
Два медзьвядзі ў вадным логавішчы ня тоўпяцца.
Пахадлівы, як пахадзень (венік-пахадзень), як пожаг.
Дома кожны куст гаворыць.
Прыйшоў у маю хату й б'ець майго тату.
Купіў бы сяло, ды грошы гало.
Ня па барадзе, а па чарадзе сьмерць ходзіць.
Было папікішча на цэлы век.
Як столь зубамі ня грызла (ад злосьці).
На Купалу суніцы, а на Пятра чарніцы.