Здубавецьця: читать книгу онлайн полностью и бесплатно

Калі сяродка поўная, тады й канцы йграюць.

Зьбіраецца, як сьвёкар полкі (пялёнкі) паласкаць.

Баба, як ракіта, прыжывушчая.

І сьвяты б паскакаў, каб гарэлкі паспытаў.

Асіна ня лясіна, каза ня скаціна.

Ад чаго яму стала, ад круп ці ад сала?

Ня хочаш расказваць — нясі ў кішані.

Усё ж ня з-за вугла, а з-за стала.

Бог ня слухаіць, што сьвіньня рухаіць.

Зайшоў за Дунай і дамоў ня бувай.

Каб ня еў, ня спаў, у Амерыцы б стаў.

Будуць бліны каля Дзьвіны.

Гаршчок гаршку ганьбу даець, а абодва дзюравыя.

Чмут-беламут, у чортавы лапці абут.

Бягом, горб ушчаміўшы.

Як з піпкі выгарыць.

Прыйшоў з сяла, гоніць з двара.

Што ўбіў, тое і ўехаў.

Кожны сабе мякашом, а другому коркай.

Ніводная гаспадыня пад пяколам ня здохла — усе жывуць.

На балючыя вочы пароша валіцца.

Калі гаспадыня з голаду памрэць, дык яе пад прыпечкам пахаваюць.

Ня хаці ты ракаў і ня мачы ты сраку.

Памог, як кашаль кольцы.

Густая каша дзяцей ня разганяіць.

Дабранач — усе блохі нанач.

Дасьць Бог дзень, дасьць і пажытак.

Ешце, хоць кішкі на плечы.

Пень гарэў, а воўк сраку грэў, іскра пала й радня стала.

Хто дуж, той лепш.