Здубавецьця: читать книгу онлайн полностью и бесплатно

Сава сьпіць, а кур чуіць.

Трэба жыць і мучыцца, пакуль сьмерць налучыцца.

У багатага пана багатыя яйцы.

Напіўся да зялёных мятлікаў.

У яе маланьня з-пад хваста сьвішчыць.

Кій на кій завадзіць, а абед на абед — не.

З лясочку дачакаеш, а з пясочку — не.

Нечага таму богу кланяцца, каторы на нас ня глядзіць.

Еш, пакуль рот сьвеж, а як завяніць, ня загляніць (а як памрэш, і калом ня ўвапрэш).

Белае, як сьвіное цела.

Шанасьць такая, як воўк кабылу шанаваў.

Золата ўсюдых золата, а гаўно ўсюдых гаўно.

Пьець, як у бот ліець.

У мяне хоць куніца, ды ў рот, а ў цябе сініца, ды ў год.

Залапіць вочы (даць хабар).

Краса завяніць, а шчасьце ня абманіць.

Вясельле наша — хлеб і каша.

Думай за мара, а сьмерць за плячмі.

Злодзя пройдзіць, хата астанецца, а агонь нічога ня пакініць.

Голад — ня цётка, ён ілжэць і крадзіць.

Цярпі, Грышка, спасён будзіш, а ня выцерпіш, чартом будзіш.

Зьеш х… а рыба дорага.

Ня будзь выдатнікам, ня будзь астатнікам.

Хто чаго хочаць, той таго даскочыць.

Хто чужое ня шануіць, той свайго ня маіць.

Жонка — радня за парог.

Такі добры, толькі на небе зьвёзды зьбіраць.

У іх вада няразьлітая (пра сяброўства).

Варона на многа сукоў садзіцца, ні на водным ня жывець.

Бог ня бяз ног.