- Ну, сьпіш ты не? – сказала Хрысьціна.
Яна ўвайшла ў пакой. Вынтэнэ пачырванела.
- Справа ў чым? Стомленасьць моцная ё?
Хрысьціна была ласкавай. Быццам старэйшая сястра…
- Усё добра, - сказала Вынтэнэ. – Проста… крыху баліць галава.
- Віной можа быць гэтаму гарэлка. Звычкі няма, цяжкімі могуць стаць наступствы.
Яна міла ўсьміхалася.
- Хадзі дапамогу табе рабіць буду.
Яна завяла дзяўчыну да студні і памыла. Вада была халодная й чыстая.
- Памыць усё цела магчыма, - сказала літвінка. – Я так зрабіла ўжо.
- Як, тут? – перапытала Вынтэнэ.
- Баяцца не, мужчыны пакінулі падворак.
Студню атачаў хмызьняк. “Сапраўды, ніхто нічога не пабачыць.” – падумала Вынтэнэ.
Яна распранулася дагала. Літвінка напоўніла вадой вядро.
- Мыла ёсьць вось. Холаду няма ў гэты дзень. Ручнік ёсьць тут. Расьцярэшся потым.
Хрысьціна дапамагла Вынтэнэ мыцца…
***
Купаньне дапамагло. Да Вынтэнэ вярнуліся бадзёрасьць і аптымізм. Рухі зрабіліся больш упэненымі.
- А дзе ўсе? – спытала яна.
- На сьвята перамясьціліся Красная Горка… - і Хрысьціна пачала аповед.
Сьвята “Красная Горка” сымбалізуе прыход вясны. А значыцца абуджэньне, новае жыцьцё.
У гэты дзень дзяўчыны сустракаюць хлопцаў. Сьвята першых пацалункаў…
- … І першага сэксу, - дадала Літвінка.
Вынтэнэ падціснула вусны.
- Баяцца не, - сказала Хрысьціна. – Прымус адсутнічае зусім.
Яны выйшлі за вёску. На ўзгорку ўжо сабраўся народ.
- Тут адныя жанчыны… - зьдзівілася Вынтэнэ.
- Частка жаночая сьвята ёсьць гэта, - сказала літвінка.
- А мужчыны?
- Пазьней яшчэ яны прыбудуць.