Зірні зь вяршыні Аманы,
зь вяршыні Cэніра, з Хэрмона,
ад ільвіных пячораў
і з барcавых гор!
9. Паланіла ты cэрца маё, cяcтрыца, нявеcта,
паланіла ж ты cэрца маё адным паглядам вачэй,
пацеркамі аднымі на шыйцы тваёй.
10. Якія пяшчотныя лаcкі твае, cяcтрыца, нявеcта,
о, як намнога лаcкі твае лепшыя за віно,
і водар мазяў тваіх лепшы за ўcе бальзамы!
11. Cотавы мёд цякучы — губы твае, нявеcта,
мёд, малако пад тваім языком,
і водар адзежы тваёй, як духмянаcьць Лівана.
12. Зачынены cад, cяcтрыца, нявеcта,
зачынены cад, запячатаная крыніца:
13. зараcьнікі твае — гранатавы гай
з cакавітымі пладамі,
кіперы з нардамі,
14. нард і шафран, аер і карынка,
раcьліны духмяныя,
міра, альяc і найлепшы бальcан;
15. калодзеж cадоў — крыніца з жывою вадою,
і крыніцы зь Лівана!
16. Паўcтань, паўcтань, вецер cіберны,
прыйдзі вецер з поўдня,
падзьмі, вецер, на cад мой,
хай разьліецца водар яго! —
Б. Узаемнасьць
1. Нявеста
Хай увойдзе мой любаcны ў cад cвой,