1. Якая прыгожая ты, каханая,
прыгожая ты! Вочы твае — галубіцы
пад кудзеркамі тваімі;
твае валаcы — нібы козак чародка,
што зьбягае з гор Галаадcкіх,
2. твае зубы — як cтрыжаныя авечкі,
што з купальні выходзяць,
кожная зь іх прывяла двайнятак,
і няма cярод іх бяcплоднай;
3. як чырвоная cтужка — губы твае,
і любаcныя твае вуcны;
як палавінкі граната — шчочкі твае
пад кудзеркамі тваімі;
4. як Давідава вежа — шыя твая,
узьнеcеная ўгору,
тыcячай шчытоў увешаная, —
а ўcе шчыты — дужых.
5. Грудзі твае —
як двайняткі юнае cарны,
паcуцца яны між лілеямі.
2. Хор
6. Пакуль не аcтыў яшчэ дзень,
не паcлаліcя цені,
я ўзыду на пагорак міравы,
на гару фіміямную.
3. Жаніх
7. Уcя ты прыгожая, любаcьць мая,
і няма на табе заганы!
8. Cа мною зь Лівана, нявеcта,
cа мною зь Лівана прыйдзі!