Ды вельмі ж угадзіла
Мне атэлье “Лясное дзіва”.
САРОКА (ўбок).
І летам будзе ён хварсіць…
ЛІСА (Мядзведзю).
Дасі у холад панасіць?
МЯДЗВЕДЗЬ.
Ты б заказала на зіму.
Што за прыколы? Не пайму.
Прыкульгваючы, ідзе пануры В о ў к у красоўках.
САРОКА.
Ой, невясёлы крок ваўчыны…
ВОЎК.
Бо ёсць сур’ёзная прычына.
ЛІСА.
Што, зноўку зайца не дагнаў?
ВОЎК. Ды не.
Я ледзь дакалыпаў
На паляну, вер – не вер.
Во, узяў не той памер!
(Паказвае на абутак.)
ЛІСА.
Чаго не зробіш дзеля моды!
Дзе, дарэчы, бегемоты?
МЯДЗВЕДЗЬ.
Ірванулі за бугор!
ЛІСА.
Нецікавы ім наш бор…
САРОКА.
А я да іх без інтарэсу.