* * *
Чым болей жаданняў, тым больш прынiжэнняў.
* * *
Паразумення не дасягнеш прымусам.
* * *
Запросяць — пагаджайся.
* * *
Майстры працуюць у майстэрнях, бо майстэрства — найперш служба.
* * *
Выказваць недавер — глупства, лепш выкажы давер.
* * *
Не разумееш — не асуджай.
* * *
Каб перамовы мелi поспех, табе давядзецца ахвяраваць iнтарэсамi хаўруснiкаў.
* * *
Усяляк абстрактную параду варта ператварыць у параду самому сабе, каб убачыць яе сапраўдныя вартасцi.
* * *
Змена паводзiнаў — найцяжэйшае з мастацтваў.
* * *
Не бывае больш сумнага занятку, чым iмiтацыя весялосцi. Спачувай блазнам.
* * *
Чытачы лёгка падзяляюцца на садыстаў i мазахiстаў.Садысты чытаюць Захер-Мазоха, а мазахiсты — маркiза дэ Сада.
* * *
Рабы служаць гаспадарам, а кепскiя людзi — страсцям... Сцвярджаў Дыяген. У такiм разе, лепей быць рабом пры разумным уладары, але гэта фантастычная перспектыва.
* * *
Дыяген абраў для жытла бочку, бо брэх у ёй i больш гулкi, i гучнейшы, i густы. Нездарма ён адзначаў сваё падабенства да настаўнiка спеваў, якi знарок бярэ iншы тон, каб вучнi зразумелi — як трэба спяваць iм самiм.
* * *
Калi прачытаў, што Дыяген нiколi не насiў абутку, бо ногi менш далiкатныя за твар i вочы, i ён нiколi не бачыў, каб чалавек хадзiў з вачыма, абутымi, як ногi, то падумаў, што акуляры кiнiк знелюбiў бы яшчэ болей за чаравiкi. Толькi патрушчыць акуляры лепш за ўсё абцасам мужчынскага бота.
* * *
Дыяген заўважыў, што асноўнае спаборнiцтва мiж людзьмi зводзiцца да скiдання адзiн аднаго пендалямi ў канаву. Мiнула два тысячагоддзi, а Нiцшэ са сваiм "падштурхнi таго, хто падае" i Камю з "такой халоднай вадою", у якой топiцца самагубца, так i стаяць разам з намi на беразе бруднай Дыягенавай канавы.