Цяпер гімназісты-балельшчыкі рабілі нейкія таямнічыя знакі. Нават не давалі сваім ігракам піць вады. Піскам і гвалтам прабавалі вывесці нас з раўнавагі, але нічога не дапамагала. Мы раптам авалодалі «пачуццём локця». У кожнага з нас была сіла дарослага. Мячы, як снарады, ляцелі на другі бок — страшныя, небжпечныя. Гімназісцікі баязліва тоўпіліся ля месца падачы — далей ад сеткі.
Адведаўшы асалоду ад дакранання да тугіх бакоў мяча, я ў прыемным азарце яшчэ не раз перабіў яго праз сетку.
З пляцоўкі нас праводзілі абразлівыя выкрыкі, але яны не маглі заглушыць перамогі ў нашых сэрцах.
6
Другую перамогу ў чужым горадзе я меў над Віліяй.. Пакупаўся я ў рэчцы і вылез на бораг. Мяне адразу абступілі хлапчукі, пачалі захапляцца:
А-яй-яй!
Ух ты-ы!
Падабаюся вам? — не без прыемнасці праказаў я.
А-га-а!
А што трэба рабіць, каб мець такія мускулы? — асмялелі малыя ад маёй рахманасці.
Пытанне было нечаканае. Гэта людзі мяне лічылі асілкам, але сам я не адчуваў сябе ім і ніколі не задумваўся, як яны атрымліва-юцца.
Я пачаў наследаваць выкладчыка фізкультуры і раіць малым тое, чаго сам ніколі не рабіў:
Трэба абцірацца халоднай вадой кожную раніцу. Вы абціраецеся?
Не-а...
Ну!.. А яшчэ трэба рабіць кожную раніцу гімнастыку. Есці цукар. Класціся спаць і ўставаць рэгулярна...
А-а...
Хлопчыкаў я расчараваў. Слухаць гэтыя ісціны ім, відаць, апрыкрала ў школе, яны хацелі ад мяне пачуць нешта новае.
Падышлі два паўпанкі і таксама давай мяне разглядаць як дзіва. А потым, папрасіўшы прабачэння, давай яшчэ мераць ды мацаць. Я надта баюся шчыкоткі, дастаткова паказаць палец, каб я ўздрыгануў. Але мужчыны былі ветлівыя і культурныя, я цярпеў, сабраўшы ўсю сілу волі.
Незнаёмыя дзяліліся ўражаннямі:
Даўно не бачыў такога магутнага цела!
Не толькі магутнага, але і грацыёзнага!
Выдатны экземпляр атлета.
А колькі пану год? — спыталіся мяне.
Васемнаццаць.
Спыталіся і пра рост.
Сто восемдзесят восем сантыметраў.
Усяго-о? — расчараваўся пан.— Я думаў, вышэйшы...
У яго моцная будова цела,— растлумачыў другі.— Такія людзі заўсёды здаюцца вышэйшымі. Колькі пан важыць?
Пяць пудоў і дзесяць хунтаў.
...хунтаў?— перадражніў мяне мужчына і ўсміхнуўся да сябра.