Чароўныя істоты і дзе іх шукаць: читать книгу онлайн полностью и бесплатно

Класіфікацыя М. М.: ХХ

Рамора — срэбная рыбка, насялялая ў Індыйскім акіяне. Нададзеная магутнай чароўнай сілай, яна можа як якарам спыняць караблі і з'яўляецца захавальнікам мараходаў. Рамора высока ацэнена Міжнароднай Федэрацыяй Чараўнікоў, якая прыняла мноства законаў з мэтай абароны раморы ад магаў-браканьераў.

Рунаслед (Runespoor)

Класіфікацыя М. М. XXXX

Радзіма Рунаследа — невялікая афрыканская краіна Буркіна Фасо. Гэты трохгаловы змей звычайна дасягае даўжыні ў шэсць сем футаў (каля двух метраў). Бледна памяранцавая з чорнымі палосамі афарбоўка робіць яго лёгка прыкметным, змушаючы міністэрства магіі Буркіна Фасо ствараць цэлыя нябачныя лясы адмыслова для Рунаследа. Нягледзячы на тое, што самі па сабе гэтыя змеі не валодаюць асабліва зласлівым норавам, доўгі час яны былі ў гонары ў Цёмных чараўнікоў, без сумнення дзякуючы свайму страшэннага выгляду. Менавіта працам Заклінальнікаў, якія змяшчалі Рунаследов і што назіралі за імі, мы абавязаныя веданнем некаторых цікаўных звычак гэтых жывёлін. З запісаў Заклінальнікаў варта, што кожная з галоваў Рунаследа выконвае адмысловую функцыю. Левая галава (калі глядзець на Рунаследа спераду) — стратэг. Яе задача — прымаць рашэнні, напрыклад, куды паўзці і што рабіць далей. Сярэдняя галава — летуценнік. Рунаслед можа па некалькі дзён заставацца нерухомым, пагружаны ў цудоўныя бачанні і фантастычныя мары. Правая галава — крытык, любыя распачынанні двух іншых галоваў які сустракае раздражнёным шыпеннем. Іклы правай галавы вельмі атрутныя. Сталая варожасць галоваў рэдка дазваляе Рунаследу дажыць да глыбокай старасці. Часта можна сустрэць змея з адсутнай правай галавой, адкушанай якія аб'ядналіся левай і сярэдняй. Рунаслед, адзіны з вядомых на сённяшні дзень чароўных істот, адкладае яйкі ротам. Яйкі Рунаследа высока шануюцца як сыравіна для вытворчасці зелій, якія падвышаюць разумовыя здольнасці. Ценявы гандаль як яйкамі, так і самімі гадамі квітнела на працягу некалькіх стагоддзяў.

Русалы (Merpeople) (вядомыя таксама як Сірэны (Sirens), Селкі або Цюлені народ (Selkies) і Мерроу (Merrows))

Класіфікацыя М. М.: XXXX[21]

Русалы насяляюць паўсюль. Знешне яны адрозніваюцца паміж сабою амаль гэтак жа, як людзі. Іх звычкі і звычаі застаюцца гэтак жа таямнічымі, як і ў кентаўраў, хоць чараўнікі, якія авалодалі русалчынай мовай, гавораць аб высокаарганізованных суполках, памер якіх розны ў залежнасці ад месца пасялення. Часам яны будуюць складанае жыллё. Як і кентаўры, русалы адхілілі статут "чараўнікоў" у карысць статуту "істот" (гл. уводзіны). Першыя згадванні аб русалах звязаныя з сірэнамі (Грэцыя). У цяплейшых водах насяляюць цудоўныя русалкі, якіх так кахаюць паказваць маглаўскія мастакі і пісьменнікі. Шатландскія Селкі і ірландскія Мерроу не гэтак прыгожыя (проста страхалюдзіны), але таксама падзяляюць каханне да музыкі, уласцівую ўсім русалам.

Рэйем (Re'em)

Класіфікацыя М. М.: XXXX

Надзвычай рэдкі гіганцкі вол, з залатой шкурай, Рэйем насяляе ў дзікіх месцах Паўночнай Амерыкі і Далёкага Ўсходу. Кроў рэйема дае які п'е вялізную сілу, хоць яе цяжка здабыць, а гэта азначае, што пастаўкі малаважныя, і рэдка трапляюць у адчынены продаж.

Саламандра (Salamander)

Класіфікацыя М. М.: ХХХ

Саламандра — маленькая яшчарка, якая жыве ў агні і што сілкуецца полымем. Звычайна асляпляльна белая, яна бывае блакітны або пунсовай у залежнасці ад жару полымя, у якім яна нараджаецца. Па-за полымем саламандры жывуць да шасці гадзін, калі змогуць рэгулярна паглынаць перац. Яны жывуць толькі пакуль палае які спарадзіў іх агонь. Кроў саламандры валодае цудадзейнымі лячэбнымі ўласцівасцямі і аказвае ўмацавальнае ўздзеянне.

Смертафалд (Lethifold) (таксама вядомы як Жывы Саван)

Класіфікацыя М. М.: ХХХХХ

Смертафалд — гэта, слава Богу, рэдкая істота, якое сустракаецца выключна ў месцах з трапічным кліматам.

Ён нагадвае чорную накідку таўшчынёй, магчыма, паўцалі (можа быць тоўшчы, калі нядаўна забіў і пераварыў чарговай ахвяру), якая па начах плыўна слізгае ўздоўж зямной паверхні.

Самы першы выпадак сустрэчы са смертафалдом, які нам вядомы, быў запісаны чараўніком Флавіўсам Белбі, якому вельмі павезла, што ён перажыў напад смертафалда. Справа было ў 1782 году ў Папуа Новай Гвінеі, дзе Белбі праводзіў вакацыі.

Паводле адкрыцця Белбі, зробленаму пры такіх драматычных акалічнасцях, выклік Апякуна — адзінае закляцце, здольнае зладзіцца са смертафалдом. Але бо ён звычайна нападае на спячых, то ў яго ахвяр рэдка ёсць магчымасць выкарыстаць якое бы то ні было загавор у прынцыпе. Як толькі ахвяра затыхаецца, смертафалд пачынае сваю трапезу не сходзячы з месца, прама ў ложкі. Пасля гэтага смертафалд пакідае дом, ледзь больш ад’еўшыся і тоўсты, чым раней, не пакідаючы ніякіх слядоў ад знаходжання сябе або ахвяры[22]

Сніджэт (Snidget)

Класіфікацыя М. М.: XXXX[23]

Залаты сніджэт — вельмі рэдкі і таму ахоўны выгляд птушак. Цалкам круглы, з вельмі доўгай тонкай дзюбай і бліскучымі, падобнымі на жамчужыны вачамі, залаты сніджэт лётае надзвычай хутка і можа змяняць кірунак са звышнатуральнай хуткасцю і ўменнем дзякуючы якія верцяцца суставам крылаў. Пёры і вочы залатых сніджэтаў каштуюць так дорага, што гэтыя птушкі былі на грані знішчэння. Да шчасця, небяспека была своечасова заўважаная, і выгляд стаў ахоўным; самым рашучым крокам была замена сніджэта на залаты снітч у квідытчу[24]. Запаведнікі для сніджэтаў існуюць па ўсім свеце.

Стрылер (Streeler)

Класіфікацыя М. М.: XXX

Стрылер — гэта гіганцкі слімак, які змяняе колер кожную гадзіну і пакідае за сабою настолькі атрутны след, што ён раз'ядае і выпальвае ўсю расліннасць, па якой яркаполз праползае. Радзіма Стрылера — некаторыя афрыканскія краіны, хоць ён быў паспяхова выгадаваны чараўнікамі ў Еўропе, Азіі і Амерыцы. Тыя, каму падабаюцца яго калейдаскапічныя перамены колеру, утрымоўваюць яркаполза як хатнюю жывёліну; яго яд — адно з нешматлікіх вядомых рэчаў, якое забівае Хорклампса.

Сфінкс (Sphinx)

Класіфікацыя М. М.: XXXX

Егіпецкі сфінкс мае чалавечую галаву і ільвінае тулава. Ужо больш тысячы гадоў ён выкарыстоўваецца чараўнікамі і ведзьмамі для аховы каштоўнасцяў. Надзвычай разумны, сфінкс любіць загадкі і рэбусы. Звычайна ён небяспечны толькі тады, калі ахоўным рэчам што-небудзь пагражае.

[21] Гл. нататка ў "Кентаўрах".

[22] Колькасць ахвяр смертафалда практычна немагчыма палічыць, бо ён наогул не пакідае доказаў. Прасцей палічыць чараўнікоў, якія рабілі выгляд, па якіх альбо асабістых чынніках, што іх з'еў смертафалд. Самы "свежы" выпадак такой падставы адбыўся ў 1973 году, калі чараўнік Янус Таўсці знік, пакінуўшы толькі прыхапкам надрапаную занатоўку на століку, якая абвяшчала: "Аб, не! Смертафалд схапіў мяне! Я затыхаюся". Не ўбачыўшы на ложкі ніякіх слядоў, яго жонка і дзеці паверылі ў тое, што гэтае стварэнне забіла Януса і абвясцілі жалобу, які быў самай бесцырымоннай выявай перарваны весткай, што Янус жыве і жыве з гаспадыняй "Зялёнага дракона" у пяці мілях ад дома.

[23] Залаты сніджэт атрымаў рэйтынг XXXX не таму, што небяспечны, а таму, што за пайманне або прычыненне яму шкоды належыць суровае пакаранне.

[24] Тому, хто зацікавіўся роляй залатога сніджэта ў развіцці квідытча, мы раім звярнуцца да кнігі "Квідытч скрозь стагоддзі" Кеннільворці Віспа, "СОЖ", 2006 г.